۵ جمله که نباید به فرزندتان بگویید!

 جمله هایی که نباید به فرزندتان بگویید!

۱- از بکار بردن جملات یا کلماتی که او را خجالت زده یا شرمگین میکنند بپرهیزید.

جمله هایی که نباید به فرزندتان بگویید! در هنگام تربیت فرزندتان و یا تنبیه او، از بکار بردن کلماتی که او را خجالت زده میکنند بپرهیزید.

دردی که کودک در هنگام شنیدن این جملات احساس میکند از درد آسیب های جسمانی نیز بیشتر بوده و روح او را زخمی خواهند کرد.

تاثیرات جملات بد و سنگین بیش از جملات خوب است.

این کلمات میتوانند تا همیشه در ذهن کودک باقی بمانند.

برخی از والدین تصور میکنند که کودک با شنیدن این جملات سرسخت تر یا عاقل تر خواهد شد در صورتی که این جملات بسیار مخرب اند.

۲- تو همیشه همینطور هستی! نمیتونی کاری که ازت خواستم رو انجام بدی؟؟

درست که اکنون فرزندتان مرتکب اشتباه شده است.

شما از این اشتباه او خشمگین و ناراحت هستید.

اما بکار بردن این جمله در حقیقت حمله به شخصیت کودک و انتقاد از کسی است که هست!

با این جمله به کودک القا میکنید کل شخصیتش اشتباه است و حتی این شخصیت پر از مشکل است.

این جمله به کودک خواهد گفت که قادر نیست هیچ جنبه‌ی مثبتی در شخصیتش داشته باشد.

هر آنچه انجام میدهد و هر آنچه هست، به کل غلط است.

۳- خیلی احساساتی هستی!

نادیده گرفتن احساسات کودک یا نوجوان با بکار بردن این جمله، بسیار مخرب بوده .

به فرزندتان این را القا میکند که نشان دادن احساساتش کار اشتباهی است.

با نشان دادن این احساسات مرتکب اشتباه شده است .

این احساسات برای شما و هرکس دیگری هیچ اهمیتی ندارد.

این جمله باعث خواهد شد تا او دیگر احساساتش را با دیگران به اشتراک نگذارد و همین مسئله آثار زیان باری را بر روح و حتی جسم او خواهد داشت.

این جمله اعتماد به نفس او را سلب کرده و باعث بوجود آمدن افراطی تفکر « این مشکل منه، نه دیگران» برای او خواهد شد.

۴- مقایسه ‌ی او با دیگران. چرا تلاش نمیکنی مثل اون موفق باشی؟ یکم از …. یاد بگیر!

یکی دیگر از جمله هایی که نباید برای  فرزندتان به کابر ببرید.

این هست که مقایسه‌ی کودک یا نوجوان با کودکان یا نوجوانان دیگر باعث ایجاد احساس سرخوردگی و احساس کافی نبودن در او خواهد شد.

حتی مقایسه‌ی فرزندان یک خانواده نیز کاری اشتباه است .

والدین باید بدانند که هر کدام از فرزندانشان شخصیتی جدا است و دلیلی برای همانند بودن آنها وجود ندارد.

۵- برای او حریم خصوصی قائل نمیشوید و مرزهای او را نادیده میگیرید.

هرجمله ای که نداشتن حریم خصوصی را به او القا کند، میتواند موجب تاثیرات مخربی بر ذهن و ناخودآگاه او شود.

همچنین مشاهده‌ی این رفتار از والدین، الگویی خواهد شد برای خود فرزند.

پس سعی کنید اتاقی مجزا برای او در نظر بگیرید.

همچنین امنیت و حریم خصوصی اش را حفظ کرده و حتی برای ورود به اتاقش در بزنید!